Saturday, July 14, 2007
ฟันขาวใส
ใครๆ ก็อยากมีฟันขาวสะอาด เพราะฟันขาวสะอาด ทำให้ยิ้มได้อย่างมั่นใจและช่วยส่งเสริมบุคลิกภาพ แต่ผู้ที่ใช้ผลิตภัณฑ์ฟอกฟันขาวอาจยังไม่รู้ว่า กำลังเสี่ยงทำร้ายสุขภาพตัวเอง เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญด้านทันตกรรมของสถาบันมาตรฐานการค้า ประเทศอังกฤษ สุ่มตรวจผลิตภัณฑ์ฟอกฟันขาวในท้องตลาด พบว่า 18 ใน 20 ยี่ห้อ มีระดับสารฟอกขาวเกินระดับที่กฎหมายกำหนด ตามปกติกฎหมายกำหนดให้ใช้สาร "ไฮโดรเจน เปอร็อกไซด์" สารเคมีที่มีฤทธิ์ฟอกขาว ในระดับความเข้มข้นร้อยละ 0.10 แต่ในผลิตภัณฑ์ที่สุ่มตรวจมียี่ห้อ 1 ที่มีสาร "ไฮโดรเจน เปอร็อกไซด์" ในระดับมากกว่าที่กฎหมายกำหนดถึง 230 เท่า และอีก 14 ยี่ห้อ มีระดับเข้มข้นระหว่างร้อยละ 0.24-23.80 ถ้ายาสีฟันมีส่วนผสมของ "ไฮโดรเจน เปอร็อกไซด์" มากเกินไป สารนี้อาจทำให้ช่องปากไหม้ "ไฮโดรเจน เปอร็อกไซด์" เป็นสารเคมีที่ใช้อย่างกว้างขวางในผลิตภัณฑ์ยาย้อมผม แต่ก็มีการนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์ฟอกฟันขาว เพราะผู้คนสมัยนี้มีค่านิยมที่อยากมีรอยยิ้มงดงามเหมือนดารานักแสดง ผู้ที่อยากให้ฟันขาวสะอาด ควรจะไปปรึกษาทันตแพทย์ เนื่องจาก "ไฮโดรเจน เปอร็อกไซด์" นอกจากจะทำให้ปากไหม้ได้แล้ว ยังทำให้เกิดโรคเหงือกและเสียวฟัน
Sunday, April 01, 2007
ทายนิสัยจากอักษรหน้าชื่อ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ A,J และ S สำหรับคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อขึ้นต้นด้วยตัวเอ, เจ และ เอส ในหัวข้อนี้ สามารถทายอุปนิสัยของบุคคลผู้นั้นได้ว่า เป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ นิยมความแปลกใหม่อยู่เสมอ ชอบการทำงานที่ได้แสดงออกถึงความโดดเด่นของตัวเอง และรักการท่องเที่ยวเดินทางเพื่อแสวงหาความตื่นเต้นเร้าใจให้ชีวิตนอกจากนี้ยังบอกถึงการเป็นคนรักความอิสระเสรี ชอบใช้ชีวิตที่ไม่มีการผูกมัดให้อยู่นกรอบจนเกินไป และถ้ามีคู่รัก ก็จะไม่ให้คำสัญญาใด ๆ ที่บอกถึงความยืนยงของชีวิตคู่
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ B,K และ T สำหรับคนที่มีอักษรหน้าชื่อขึ้นต้นด้วยตัว บี,เค และ ที บอกถึงนิสัยที่มีความเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทั้งยังเป็นคนที่มีกระฉับกระเฉงร่าเริงมาก มีชีวิตและความต้องการวูบวาบไปตามแรงอารมณ์ และรู้สึกไวต่อสิ่งรอบตัว จึงไม่ใช่คนที่จะให้อยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นาน เพราะมีคุณสมบัติของคนที่อยากรู้อยากเห็นมาก ชอบแสวงหาความรู้ใหม่ ๆ มาให้ตัวเองศึกษาค้นคว้าอยู่ตลอดเวลา ทั้งยังเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ต่อปัญหาง่าย ๆ และยังชอบการโต้แย้งแสดงความคิดเห็น
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ C,L และ U คนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ซี, แอล และ ยู นั้น บอกถึงนิสัยของการเป็นคนมองโลกในแง่ดี อ่อนโยนรวมทั้งเป็นมิตรกับคนได้ง่าย เข้ากับคนได้ทุกกลุ่ม ทั้งยังมีความสามารถในการติดต่อประสานงานกับผู้คนไดด้มีประสิทธิภาพอีกด้วย แต่ในขณะเดียวกัน ก็จะมีลักษณะของคนที่ขี้อายไม่ชอบแสดงออกถึงความต้องการของตัวเอง และค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวที่คนอื่นเอื้อมเข้าไปไม่ถึงอีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นคนที่มีจินตนาการ มักมีงานอดิเรกที่เกี่ยวกับเรื่องศิลปะ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ D,M และ V ผู้ที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ดี เอ็ม และวี นั้น มักเป็นคนที่มีอุปนิสัยที่ขยันขันแข็ง ชอบความเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงามและมีแบบแผนไปเสียทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของตนทั้งยังมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่การงานของตนเองในระดับสูงมาก ในขณะเดียวกันก็เป็นคนที่ใจแข็ง มีความหนักแน่นอดทน ไม่ชอบชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลงไปมาบ่อย ๆ แต่ชอบการก้าวไปอย่างช้า ๆ แต่ว่ามั่นคงมากกว่า นอกจากนี้ยังเป็นคนที่มีความคิดในเชิงอนุรักษ์นิยมอีกด้วยนะ
... ตัวอักษรหน้าชื่อคือ E,N และ W สำหรับผู้ที่มีอักษรนำหน้าชื่อของตรคือตัว อี เอ็น และดับเบิ้ลยูนั้น มักมีอุปนิสัยที่มีความสนใจอยากรู้อยากเห็นในเรื่องของคนอื่นมาก แต่สำหรับเรื่องราวส่วนตัวของตน มักจะปิดบังซ่อนเร้น และไม่ชอบให้ใครเข้ามาก้าวก่ายบางครั้งจึงเหมือนคนขี้ระแวง ไม่ค่อยเชื่อใจหรือไว้วางใจใครง่าย ๆ จนกว่าจะได้ผ่านประสบการณ์ที่นำความเชื่อมั่นต่อคนนั้น ๆ ด้วยตัวเองเสียก่อน นอกจากนี้ยังเป็นคนที่ชอบการทดสอบและทดลองในทุก ๆ เรื่องที่ตนสนใจ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ F,O และ X สำหรับคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัวเอฟ โอและเอ็กซ์นั้นบอกถึงนิสัยของการเป็นคนที่อ่อนโยน อบอุ่น มีน้ำใจไมตรีกับทุกคน และเป็นคนชอบชีวิตที่มั่นคงมาก ทั้งยังเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญกับชีวิตครอบครัวของตนสูงชอบให้คนใกล้ชิดรอบข้างมีความรักใคร่กลมเกลียวกัน และเป็นคนที่มีความสุภาพต่อทุกคนโดยเท่าเทียมกัน จึงรังเกียจการแสดงออกในทางที่หยาบคายทุกรูปแบบ แต่จะไม่มีความเป็นตัวของตัวเองเท่าที่ควร และชอบปกป้องตัวเองเสมอ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ G,P และ Y ส่วนคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อ คือตัว จี พี และวาย บอกถึงนิสัยที่รักความประณีตและสมบูรณ์แบบในทุกเรื่องมักแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง และให้ความสำคัญต่อเรื่องเกียรติยศศักดิ์ศรีของตนมาก ทั้งยังเป็นคนที่ไม่ยอมใครง่าย ๆ แต่ค่อนข้างจะหยิ่งและถือดีในตัวเองมากทีเดียว แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนใจคอกว้างขวาง สามารถยอมเสียสละได้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้เป็นที่รักและชื่นชมของคนรอบข้าง นอกจากน้ยังเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำ รสนิยมดี ชอบความหรูหรา
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ H,Q และ Z สำหรับคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว เอช คิว และแซด นั้น บอกถึงลักษณะนิสัยที่เป็นคนที่มีความอดทนสูงกับทุก ๆ เรื่องในชีวิตตนเอง ทั้งยังเป็นคนที่มีความเข้าใจโลกและชีวิตได้ดี จึงเป็นนักแก้ปัญหาที่มีความสามารถทั้งในเรื่องของตนเองและคนอื่นและเป็นคนที่ตัดสินใจได้ดีกับทุก ๆ เรื่อง โดยมีการพิจารณาที่รอบคอบ แต่ในขณะเดียวกันก็จะเป็นคนช่างวิตกไปเสียกับทุกเรื่องและไม่เคยเชื่อมั่นในคนอื่น ชอบการพึ่งพาตนเอง และแสวงหาชีวิตที่ประสบความสำเร็จร่ำรวย
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ I และ R สำหรับคนที่มีตัวอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ไอและอาร์ นั้นบ่งบอกถึงอุปนิสัยของการเป็นนักคิดนักอุดมคติและชอบแสวงหาเหตุผลในทุก ๆ เรื่อง ทั้งยังมีความสามารถในการอ่านจิตใจของคนได้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกันก็เป็นคนใจกว้างมีความคิดเห็นอ่านที่ล้ำหน้า และมีน้ำใจไมตรีกับทุก ๆ คน จะไม่ใช่คนที่ทำอะไรเพื่อตนเองเท่านั้น แต่จะทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม และให้ความสำคัญกับเรื่องที่ถูกต้องดีงามเป็นคนที่มีคุณธรรมในจิตใจมาก
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ B,K และ T สำหรับคนที่มีอักษรหน้าชื่อขึ้นต้นด้วยตัว บี,เค และ ที บอกถึงนิสัยที่มีความเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทั้งยังเป็นคนที่มีกระฉับกระเฉงร่าเริงมาก มีชีวิตและความต้องการวูบวาบไปตามแรงอารมณ์ และรู้สึกไวต่อสิ่งรอบตัว จึงไม่ใช่คนที่จะให้อยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นาน เพราะมีคุณสมบัติของคนที่อยากรู้อยากเห็นมาก ชอบแสวงหาความรู้ใหม่ ๆ มาให้ตัวเองศึกษาค้นคว้าอยู่ตลอดเวลา ทั้งยังเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ต่อปัญหาง่าย ๆ และยังชอบการโต้แย้งแสดงความคิดเห็น
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ C,L และ U คนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ซี, แอล และ ยู นั้น บอกถึงนิสัยของการเป็นคนมองโลกในแง่ดี อ่อนโยนรวมทั้งเป็นมิตรกับคนได้ง่าย เข้ากับคนได้ทุกกลุ่ม ทั้งยังมีความสามารถในการติดต่อประสานงานกับผู้คนไดด้มีประสิทธิภาพอีกด้วย แต่ในขณะเดียวกัน ก็จะมีลักษณะของคนที่ขี้อายไม่ชอบแสดงออกถึงความต้องการของตัวเอง และค่อนข้างจะมีโลกส่วนตัวที่คนอื่นเอื้อมเข้าไปไม่ถึงอีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นคนที่มีจินตนาการ มักมีงานอดิเรกที่เกี่ยวกับเรื่องศิลปะ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ D,M และ V ผู้ที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ดี เอ็ม และวี นั้น มักเป็นคนที่มีอุปนิสัยที่ขยันขันแข็ง ชอบความเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงามและมีแบบแผนไปเสียทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของตนทั้งยังมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่การงานของตนเองในระดับสูงมาก ในขณะเดียวกันก็เป็นคนที่ใจแข็ง มีความหนักแน่นอดทน ไม่ชอบชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลงไปมาบ่อย ๆ แต่ชอบการก้าวไปอย่างช้า ๆ แต่ว่ามั่นคงมากกว่า นอกจากนี้ยังเป็นคนที่มีความคิดในเชิงอนุรักษ์นิยมอีกด้วยนะ
... ตัวอักษรหน้าชื่อคือ E,N และ W สำหรับผู้ที่มีอักษรนำหน้าชื่อของตรคือตัว อี เอ็น และดับเบิ้ลยูนั้น มักมีอุปนิสัยที่มีความสนใจอยากรู้อยากเห็นในเรื่องของคนอื่นมาก แต่สำหรับเรื่องราวส่วนตัวของตน มักจะปิดบังซ่อนเร้น และไม่ชอบให้ใครเข้ามาก้าวก่ายบางครั้งจึงเหมือนคนขี้ระแวง ไม่ค่อยเชื่อใจหรือไว้วางใจใครง่าย ๆ จนกว่าจะได้ผ่านประสบการณ์ที่นำความเชื่อมั่นต่อคนนั้น ๆ ด้วยตัวเองเสียก่อน นอกจากนี้ยังเป็นคนที่ชอบการทดสอบและทดลองในทุก ๆ เรื่องที่ตนสนใจ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ F,O และ X สำหรับคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัวเอฟ โอและเอ็กซ์นั้นบอกถึงนิสัยของการเป็นคนที่อ่อนโยน อบอุ่น มีน้ำใจไมตรีกับทุกคน และเป็นคนชอบชีวิตที่มั่นคงมาก ทั้งยังเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญกับชีวิตครอบครัวของตนสูงชอบให้คนใกล้ชิดรอบข้างมีความรักใคร่กลมเกลียวกัน และเป็นคนที่มีความสุภาพต่อทุกคนโดยเท่าเทียมกัน จึงรังเกียจการแสดงออกในทางที่หยาบคายทุกรูปแบบ แต่จะไม่มีความเป็นตัวของตัวเองเท่าที่ควร และชอบปกป้องตัวเองเสมอ
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ G,P และ Y ส่วนคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อ คือตัว จี พี และวาย บอกถึงนิสัยที่รักความประณีตและสมบูรณ์แบบในทุกเรื่องมักแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง และให้ความสำคัญต่อเรื่องเกียรติยศศักดิ์ศรีของตนมาก ทั้งยังเป็นคนที่ไม่ยอมใครง่าย ๆ แต่ค่อนข้างจะหยิ่งและถือดีในตัวเองมากทีเดียว แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นคนใจคอกว้างขวาง สามารถยอมเสียสละได้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้เป็นที่รักและชื่นชมของคนรอบข้าง นอกจากน้ยังเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำ รสนิยมดี ชอบความหรูหรา
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ H,Q และ Z สำหรับคนที่มีอักษรนำหน้าชื่อคือตัว เอช คิว และแซด นั้น บอกถึงลักษณะนิสัยที่เป็นคนที่มีความอดทนสูงกับทุก ๆ เรื่องในชีวิตตนเอง ทั้งยังเป็นคนที่มีความเข้าใจโลกและชีวิตได้ดี จึงเป็นนักแก้ปัญหาที่มีความสามารถทั้งในเรื่องของตนเองและคนอื่นและเป็นคนที่ตัดสินใจได้ดีกับทุก ๆ เรื่อง โดยมีการพิจารณาที่รอบคอบ แต่ในขณะเดียวกันก็จะเป็นคนช่างวิตกไปเสียกับทุกเรื่องและไม่เคยเชื่อมั่นในคนอื่น ชอบการพึ่งพาตนเอง และแสวงหาชีวิตที่ประสบความสำเร็จร่ำรวย
...ตัวอักษรหน้าชื่อคือ I และ R สำหรับคนที่มีตัวอักษรนำหน้าชื่อคือตัว ไอและอาร์ นั้นบ่งบอกถึงอุปนิสัยของการเป็นนักคิดนักอุดมคติและชอบแสวงหาเหตุผลในทุก ๆ เรื่อง ทั้งยังมีความสามารถในการอ่านจิตใจของคนได้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกันก็เป็นคนใจกว้างมีความคิดเห็นอ่านที่ล้ำหน้า และมีน้ำใจไมตรีกับทุก ๆ คน จะไม่ใช่คนที่ทำอะไรเพื่อตนเองเท่านั้น แต่จะทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม และให้ความสำคัญกับเรื่องที่ถูกต้องดีงามเป็นคนที่มีคุณธรรมในจิตใจมาก
Sunday, March 25, 2007
คนฉลาด..ย่อมไม่เคยคิดว่า..คนอื่นโง่
คนฉลาดย่อมไม่เคยคิดว่าคนอื่นโง่ และคนโง่มักคิดว่าตนเองฉลาด คนที่ดูถูกคนอื่นว่าโง่ บางทีตัวเองอาจโง่ยิ่งกว่า และมีแต่ละบุคคลประเภทนี้เท่านั้น ที่มักถูกผู้อื่นหลอกลวงอยู่เสมอ สิ่งที่เราไม่ชอบ บางครั้ง ... เราก็จำเป็นต้องรู้ อย่าปิดกั้นตัวเองให้ห่างไกลจากสิ่งที่ไม่ชมชอบเลย เพราะในโลกนี้สิ่งที่ทำร้ายเราได้ง่ายที่สุด ก็คือ สิ่งที่เราไม่ยอมรู้และไม่เคยเข้าใจ ชีวิตเป็นของเธอ ทางเดินชีวิตย่อมเป็นของเธอ สองขาของเธอ จงก้าวไปตามทางนั้น ทำในสิ่งที่เธอถนัดและเข้าใจ เธอจะไปได้ดีเท่าที่เธอควรจะไป หากอยากจะถามหาความจริงใจจากใครต่อใคร ต้องเริ่มถามหาที่ตัวเธอเองก่อนว่ามีความจริงใจเพียงพอหรือไม่ ชีวิต..ไม่เคยมีคำว่าสาย หากก้าวหลงเดินทางผิด ย่อมกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้ อาจจะช้ากว่าที่ควรจะเป็นไป แต่ก้อยังดีกว่าดิ่งลึก จมลงในความเลวร้ายทุกที ทุกที อย่าพยายามยัดเยียดความสุข หรือสิ่งที่เราคิดว่าดี ให้กับใครต่อใคร เพราะมันอาจจะกลับกลายเป็นความทุกข์ ทุกข์ทั้งผู้ให้ ทุกข์ทั้งผู้รับ เคยถามตัวเองบ้างไหมว่าชีวิตต้องการอะไร ? ถาม ... และหาคำตอบให้แน่ใจ และเข้าใจให้ถ่องแท้ เมื่อนั้นเราจะก้าวต่อไปข้าวหน้าอย่างเชื่อมั่น และถูกทิศทางกว่าเดิม โลกเรายังคงหมุนไปทุกวัน หากวันนี้เราหยุดนิ่ง พรุ่งนี้ ......... เราก็แทบวิ่งตามไม่ทัน ชีวิตที่มีคุณค่า คือการใช้เวลาที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า อย่าปล่อยให้วันเวลาผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์เลย มาเริ่มต้นสรรค์สร้างสิ่งดีดีให้กับชีวิตของเราเถิด อย่าไปคิดว่า คนที่นั่งอยู่ในร่มไม้กลัวแสงแดด อย่าไปคิดว่า คนที่ฟุบหลับอยู่นั้นเป็นคนเกียจคร้าน อย่าไปคิดว่า คนที่หกล้มเป็นคนอ่อนแอ จงอย่าใช้เหตุผลของเธอ ตัดสินความหมายในสิ่งที่เธอเห็น โดยที่ไม่รับฟังเหตุผลจากอีกฝ่ายหนึ่งให้ดีเสียก่อน
Wednesday, March 14, 2007
สีแดง สีต้องห้ามยามเข้าสอบ
สี มีอิทธิพลต่อ มนุษย์ แต่ละคนมากน้อยแตกต่างกันไป เราคงเคยได้ยินกันมาบ้างว่า ชนิดของสีแบ่งง่ายๆ เป็น "สีร้อน" กับ "สีเย็น" สีร้อน ก็เป็นสีประเภทที่ออกโทนเหลือง ชมพู แดง ส้ม ม่วง น้ำตาล เวลามองเห็นจะกระตุ้นให้เกิดอารมณ์รื่นเริง สดชื่น หรืออาจเลยเถิดไปจนถึงก้าวร้าวรุนแรง ส่วนสีเย็น ได้แก่ สีโทนเทา ฟ้า น้ำเงิน เขียว ให้ความรู้สึกเบา สบาย สงบ ภาษาวัยรุ่นต้องบอกว่าเห็นแล้วรู้สึกชิลล์-ชิลล์ ในเชิง จิตวิทยา ก็มีงานวิจัยหลายสำนักที่แสดงให้เห็นว่า สีมีอิทธิพลต่ออารมณ์-ความรู้สึกของมนุษย์ อย่างงานวิจัยชิ้นล่าสุด โดยมหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ สหรัฐอเมริกา ก็ตั้งสมมติฐานใหม่ออกมา นั่นคือ... "สีแดง" เป็นสีต้องห้ามเวลาเด็กนักเรียน-นักศึกษาเข้าห้องสอบ! แอนดรูว์ เจ. เอลเลียต นักจิตวิทยาของ ม.โรเชสเตอร์ ผู้นำการวิจัยอธิบาย ว่า จากการทดลองเก็บข้อมูลจากนักศึกษาระดับมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย พบว่า สีที่พิมพ์อยู่บนกระดาษคำถาม-คำตอบ อาจส่งผลกระทบ ต่อสภาพจิตใจของนักเรียนผู้ทำข้อสอบ ซึ่งมีความสามารถใกล้เคียงกัน สำหรับสีที่แอนดรูว์เลือกนำมาพิมพ์อยู่บริเวณด้านบนหัวกระดาษคำตอบ มีทั้งหมด 3 สี แดง-เขียว-เทา ผลปรากฏนักเรียนที่ต้องใช้กระดาษคำตอบสีแดงทำคะแนนออกมาได้น้อยที่สุด แอนดรูว์คาดว่า สาเหตุที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะ สีแดงมีส่วนกระตุ้นให้ผู้ตอบเกิดความสับสนอลหม่านในจิตใจ จนเสียสมาธิ จะเชื่อผลการทดลองครั้งนี้หรือไม่ทางทีมงานของแอนดรูว์ไม่ได้บังคับเอาเป็นว่าถ้ามีโอกาสลองทดสอบด้วยตัวเองดีกว่า!
Songkran
En Thaïlande, la fête de Songkran (สงกรานต์) marque le nouvel an bouddhique basé sur le calendier lunaire et fêtée également au Cambodge, au Laos et en Birmanie.
Originellement mobiles, les réjouissances attachées à cette fête sont désormais fixes en Thaïlande afin de faciliter la vie civile et ont lieu tous les ans du 13 au 15 avril, mais suivant les villes, les dates peuvent varier. Cependant, la date exacte du nouvel an est toujours tributaire du cycle lunaire.
Traditionnellement, les gens rentrent dans leur famille et font acte de respect envers leurs aînés en leur versant un peu d'eau parfumée sur les mains. Si cette tradition se perpétue dans les familles, ses manifestations publiques ont énormément évolué et, aujourd'hui, la fête est devenue prétexte à de gigantesques batailles d'eau qui envahissent les rues des villes.
Originellement mobiles, les réjouissances attachées à cette fête sont désormais fixes en Thaïlande afin de faciliter la vie civile et ont lieu tous les ans du 13 au 15 avril, mais suivant les villes, les dates peuvent varier. Cependant, la date exacte du nouvel an est toujours tributaire du cycle lunaire.
Traditionnellement, les gens rentrent dans leur famille et font acte de respect envers leurs aînés en leur versant un peu d'eau parfumée sur les mains. Si cette tradition se perpétue dans les familles, ses manifestations publiques ont énormément évolué et, aujourd'hui, la fête est devenue prétexte à de gigantesques batailles d'eau qui envahissent les rues des villes.
Chiang Mai notamment, ville où cette fête est particulièrement célébrée, des pick-up chargés de bidons d'eau et de jeunes gens défilent dans les rues le long desquelles la foule est massée, « armée » de seaux d'eau. Les deux groupes, motorisés et piétons, s'aspergent mutuellement dans une ambiance bon enfant.
Durant les trois jours que durent les célébrations, il est quasiment impossible de se déplacer dans les rues d'une ville sans se faire asperger copieusement plusieurs fois.
À Pattaya, la présence d'une foule de touristes et l'arrivée d'une multitude d'habitants de Bangkok, fait prendre à la fête un tour délirant et souvent excessif.
Chaque année, la période de Songkran, qui voit le plus grand mouvement de population annuel en Thaïlande, est marquée d'accidents dûs à la conduite en état d'ébriété ou provoqués par des jets d'eau malencontreux qui font perdre aux motocyclistes le contrôle de leur machine.
Durant les trois jours que durent les célébrations, il est quasiment impossible de se déplacer dans les rues d'une ville sans se faire asperger copieusement plusieurs fois.
À Pattaya, la présence d'une foule de touristes et l'arrivée d'une multitude d'habitants de Bangkok, fait prendre à la fête un tour délirant et souvent excessif.
Chaque année, la période de Songkran, qui voit le plus grand mouvement de population annuel en Thaïlande, est marquée d'accidents dûs à la conduite en état d'ébriété ou provoqués par des jets d'eau malencontreux qui font perdre aux motocyclistes le contrôle de leur machine.
Friday, March 09, 2007
ฟาร์มโชคชัย
Sunday, February 25, 2007
Historique du café
Les légendes sur son origineL'origine du café se perd dans l'histoire, dans le mystère de nombreuses et fascinantes légendes. Quelques traces se trouvent dans le Premier Livre des Rois de la Bible, en identifiant les " grains de cafés torréfiés " offerts par David à Abigaïl en signe de réconciliation.
On peut aussi reconnaître comme étant du café, la boisson offerte par Hélène de Troie à Ménélas et qu'Homère définit conne " utile contre les chagrins, les rancoeurs et la mémoire des douleurs ".
On suppose que la " potion noire " offerte par l'Archange Gabriel à Mahomet toucher par la maladie du sommeil, pourrait être du café: un jour, Mahomet s'éveilla malade. Allah lui envoya l'ange Gabriel, porteur d'une gourde pleine d'un breuvage noir. Mahomet en but et se sentit tout de suite mieux. Il finit la gourde et retrouva vite toute son énergie. Au point que dans l'heure qui suivit, il désarçonna quarante cavaliers et honora quarante femmes, selon la légende.
Une des plus fameuses légende sur l'origine du café nous arrive du monastère de Cheodet au Yémen, selon laquelle les religieux utilisaient cette " boisson obtenue de certaines baies " pour prolonger les veillées de méditation et de prières.
La plus connue reste celle du berger Kaldi : vers le 8ième siècle de notre ère, un jeune berger gardait ses chèvres sur les hauts plateaux du Yémen. Un jour, il fut intrigué par l'étrange comportement de son troupeau. Ses bêtes, qui avaient brouté les baies rouges d'un arbuste sautaient et gambadaient de façon étrange. Elles étaient excitées au point qu'elles dansèrent ainsi jusqu'à l'aube. Kaldi se rendit au couvent voisin de Chahodet et conta ce prodige au prieur. Celui-ci eut l'idée de faire bouillir les noyaux de ces fruits pour confectionner un breuvage. La boisson donna une ardeur particulière à ceux qui en burent. On la nomma " kawah ", c'est-à-dire force, élan, vitalité. A partir de ce jour, les moines, qui prirent l'habitude d'en consommer, ne furent plus la proie de la somnolence lors des longues prières nocturnes du monastère.
La première torréfactionLa découverte de la torréfaction s'est faite par hasard.Au Yémen, deux moines, Sciadli et Aydrus, sont chargés de la récolte du café. Par un après-midi pluvieux, ils reviennent avec leur récolte complètement trempée. Pour faire sécher les grains, ils les placent dans une cheminée où brûle un bon feu. Puis ils se rendent à la prière. Quand ils reviennent, les grains sont plus que secs. Ils ont rôti, mais ils sentent très bon. Nos deux moines ont, en fait, découvert le principe de la torréfaction.
On peut aussi reconnaître comme étant du café, la boisson offerte par Hélène de Troie à Ménélas et qu'Homère définit conne " utile contre les chagrins, les rancoeurs et la mémoire des douleurs ".
On suppose que la " potion noire " offerte par l'Archange Gabriel à Mahomet toucher par la maladie du sommeil, pourrait être du café: un jour, Mahomet s'éveilla malade. Allah lui envoya l'ange Gabriel, porteur d'une gourde pleine d'un breuvage noir. Mahomet en but et se sentit tout de suite mieux. Il finit la gourde et retrouva vite toute son énergie. Au point que dans l'heure qui suivit, il désarçonna quarante cavaliers et honora quarante femmes, selon la légende.
Une des plus fameuses légende sur l'origine du café nous arrive du monastère de Cheodet au Yémen, selon laquelle les religieux utilisaient cette " boisson obtenue de certaines baies " pour prolonger les veillées de méditation et de prières.
La plus connue reste celle du berger Kaldi : vers le 8ième siècle de notre ère, un jeune berger gardait ses chèvres sur les hauts plateaux du Yémen. Un jour, il fut intrigué par l'étrange comportement de son troupeau. Ses bêtes, qui avaient brouté les baies rouges d'un arbuste sautaient et gambadaient de façon étrange. Elles étaient excitées au point qu'elles dansèrent ainsi jusqu'à l'aube. Kaldi se rendit au couvent voisin de Chahodet et conta ce prodige au prieur. Celui-ci eut l'idée de faire bouillir les noyaux de ces fruits pour confectionner un breuvage. La boisson donna une ardeur particulière à ceux qui en burent. On la nomma " kawah ", c'est-à-dire force, élan, vitalité. A partir de ce jour, les moines, qui prirent l'habitude d'en consommer, ne furent plus la proie de la somnolence lors des longues prières nocturnes du monastère.
La première torréfactionLa découverte de la torréfaction s'est faite par hasard.Au Yémen, deux moines, Sciadli et Aydrus, sont chargés de la récolte du café. Par un après-midi pluvieux, ils reviennent avec leur récolte complètement trempée. Pour faire sécher les grains, ils les placent dans une cheminée où brûle un bon feu. Puis ils se rendent à la prière. Quand ils reviennent, les grains sont plus que secs. Ils ont rôti, mais ils sentent très bon. Nos deux moines ont, en fait, découvert le principe de la torréfaction.
La première descriptionElle remonte en 1592 faite par le médecin Prospère Alpino qui, en Egypte, a eu l'occasion de connaître la " boisson de couleur noire avec un goût amer semblable à la chicorée ".
MokaAu 16ième siècle, le caféier est introduit sur les hauteurs de l'arrière-pays du port de la Mer Rouge : Moka qui devient le premier port mondial pour le commerce du café. Elle sera la plaque tournante du commerce mondial du café de 1650 à 1750.Les sultans faisait contrôler tous les sacs en partance pour ne perdre son monopole sur le café : tous les grains devaient être ébouillantés avant de quitter l'Arabie pour qu'ils ne puissent pas germer et ainsi être cultivés dans une autre région que l'Ethiopie et le Yémen. Il le conserveront jusqu'au 17ième.Les Européens se familiariseront avec cette boisson au cours de leurs voyages en Orient.
1er établissement dit " café "Il ouvre ses portes en 1555 à Istanbul. 50 ans plus tard ils seront plus de 500 dans cette même ville.
MokaAu 16ième siècle, le caféier est introduit sur les hauteurs de l'arrière-pays du port de la Mer Rouge : Moka qui devient le premier port mondial pour le commerce du café. Elle sera la plaque tournante du commerce mondial du café de 1650 à 1750.Les sultans faisait contrôler tous les sacs en partance pour ne perdre son monopole sur le café : tous les grains devaient être ébouillantés avant de quitter l'Arabie pour qu'ils ne puissent pas germer et ainsi être cultivés dans une autre région que l'Ethiopie et le Yémen. Il le conserveront jusqu'au 17ième.Les Européens se familiariseront avec cette boisson au cours de leurs voyages en Orient.
1er établissement dit " café "Il ouvre ses portes en 1555 à Istanbul. 50 ans plus tard ils seront plus de 500 dans cette même ville.
Le café viennois1615 : Venise est la première ville d'Europe à accueillir un chargement de café vert venant du Caire.1645: Le premier établissement dit " café " ouvrira ses portes Sa consommation est d'abord le privilège de l'élite intellectuelle puis sera progressivement introduite dans les cours et dans les salons.
1689 L'armée turque abandonne ses réserves de café à Vienne. Elles sont récupérées par un nommé Kolchinsky, inventeur du café viennois et des viennoiseries qui l'accompagnent.
La France1664 : Un navire d'Alexandrie débarque sa cargaison de café à Marseille. A la même époque, des débits de café s'ouvrent à Londres, Marseille et Amsterdam. Marseille jouit de l'exclusivité de toutes les expéditions du grand fournisseur de Moka.
1669 : Entrée que l'on qualifié "d'officiel " du café en France : il fait son apparition à la cour de Louis XIV par l'intermédiaire de l'ambassadeur de Turquie, Soliman Aga offre du café lors d'une réception même si celui ci ne l'apprécie guère et lui préfère le chocolat.La pénétration du café fut assez lente : l'importation de ce produit exotique coûté cher aux gouvernements qui, le taxaient fortement pour en restreindre la consommation. On utilisera tous les moyens possibles pour le distribuer, comme la contrebande. Il sera considéré longtemps comme un produit de luxe.
1670 : Tentative, qui fut un échec, d'implanter une plantation à Dijon.
1687 : 1er moulin à café.
1689 : Le premier café, le Procope, est fondé à Paris par un gentilhomme de Palerme : Francesco Procopio dei Coltelli. Il existe encore actuellement et se situe rue des Fossées Saint Germain. Il y en aura 300 au début du 18ième, 3000 vers 1850 et 15000 actuellement.
1714 : 1er plant de caféier au Jardin des Plantes, ancêtres de tous les plants des colonies françaises.
1720 : Paris compte plusieurs centaines de débits de café, à la même époque, des caféiers sont importés en Guyane par Gabriel de Clieu, officier de marine.
A la conquête du mondeEn 1616, le jardin botanique d'Amsterdam dispose d'un pied de café, objet d'observations importantes.
En 1690, les hollandais réussissent, au prix de mille difficultés, par le vol à obtenir plusieurs plants de café qu'ils acheminent à Batavia et à Java dans leurs colonies asiatiques. Grands commerçants, ils lancèrent l'exploitation du café en Amérique du Sud et en Afrique. Tous les pays colonisateurs suivront leur exemple s'appuyant sur l'esclavage.
1720 : Paris compte plusieurs centaines de débits de café, à la même époque, des caféiers sont importés en Guyane par Gabriel de Clieu, officier de marine.
A la conquête du mondeEn 1616, le jardin botanique d'Amsterdam dispose d'un pied de café, objet d'observations importantes.
En 1690, les hollandais réussissent, au prix de mille difficultés, par le vol à obtenir plusieurs plants de café qu'ils acheminent à Batavia et à Java dans leurs colonies asiatiques. Grands commerçants, ils lancèrent l'exploitation du café en Amérique du Sud et en Afrique. Tous les pays colonisateurs suivront leur exemple s'appuyant sur l'esclavage.
Dates de son expansion1714 : Introduction en Guyane hollandaise1716 : Martinique1719 : De la Guyane hollandaise à la Guyane française1720 : Vers les îles avoisinantes de la Martinique1721 : Brésil1723 : Philippines1728 : Jamaïque 1750 : Guatemala1779: Costa Rica1790: Mexique1825: Hawaii1878: Kenya1887: Vietnam1896: Australie
Le robustaOn le découvre à la fin du 19ième dans le bassin du Congo, actuel Zaire.
Le robustaOn le découvre à la fin du 19ième dans le bassin du Congo, actuel Zaire.
Friday, February 23, 2007
chocolat
Chocolat noir
Le chocolat noir, aussi appelé chocolat fondant ou chocolat amer, est le chocolat proprement dit. C'est le mélange de cacao et de sucre. Pour pouvoir être appelé "Chocolat", il doit contenir au minimum 34% de cacao. En dessous, on parle de "Confiserie chocolatée". Le besoin en sucre dépend de l'amertume de la variété de cacao utilisée. Il connaît un renouveau de consommation depuis le début des années 90 même s'il reste moins consommé que le chocolat au lait.
Chocolat non sucré
Le chocolat non sucré est de la pâte de cacao pure sans addition de sucre.
Chocolat au lait
Le chocolat au lait est du chocolat qui est obtenu en ajoutant du lait en poudre ou du lait concentré. Il contient moins de 40% de cacao. La loi américaine exige une concentration minimum de 10% de cacao. Les règlementations européennes indiquent un minimum de 25% de cacao. Certaines enseignes de luxe comme Michel Cluizel proposent des chocolats au lait jusqu'à 45%. Il est aussi calorique que le chocolat noir (moins gras mais plus sucré). Pendant longtemps, il a été beaucoup plus apprécié et consommé.
Chocolat blanc
Le chocolat blanc est une préparation à base de beurre de cacao, additionné de sucre, de lait et d'arôme, sans aucune composante solide de cacao. Il est surtout utilisé en confiserie pour jouer sur le contraste des couleurs.
Chocolat de couverture
Le chocolat de couverture est un chocolat de très bonne qualité qui est utilisé par les chocolatiers et les pâtissiers comme matière première. Il peut être noir ou au lait mais il contient au moins 32% de beurre de cacao ce qui le rend très fluide pour réaliser un enrobage plus fin qu'un enrobage classique.
En Europe, les trois grands pays les plus réputés pour le chocolat sont :
la Suisse pour, notamment, les chocolats au lait et les chocolats noirs
la Belgique pour, notamment, les chocolats noirs et les pralines,
la France pour, notamment, les chocolats noirs,
.
Depuis 2003, la réglementation européenne s'est alignée sur les directives de l'Institut national des appellations d'origine (INAO) qui régit les appellations vinicoles. La classification suivante décrit les chocolats de qualité :
les chocolats d'origine doivent être produits à partir d'un cacao provenant d'un seul état ou pays.
les chocolats de crus sont issus de cacao d'une région géographique identifiée voire d'une plantation unique.
les chocolats grands crus caractérisent les chocolats dont le cacao a un caractère particulier identifiable de façon unique ce qui justifie un prix élevé.
L'organisme mondial du commerce du cacao (International Cocoa Organization ICCO) a aussi mis en place depuis 1994 une liste des pays producteurs de cacaos fins ou cacaos flaveurs remarquables par leur arôme et leur couleur
Subscribe to Posts [Atom]